SENEDE BİR GÜN

NE KALDI ÖMÜR DEDİĞİNDEN?

2011-03-01T17:01:00.002+02:00

Ne kaldı ömür dediğinden?
Nerde kaldı saf ilkbahar?

Bahar dediğin yeşildir,
Bahar dediğin ilk gelin.

Saatler, sayılınca bitmeyen…
Aranınca azalan saatler.

Yıllar; mumdan çabuk eriyen
Eridikçe günleri yitiren dakikalar.

Bir varmışa girmeden,
Girivermişiz bir yokmuşa…

Gökyüzü mavisine mavi ,
Sis açalı çok mu çok oldu?

Sevdalı şarkılar bitmiş,
Masal çağı geçmiş,

Ovada ot, dağda çiçek
Kökünden kurumuş gitmiş…

Yol dediğin de öyle,
Yürüsen, yürümesen
Sonunu bellemiş bile...
27 Şubat 2011

PAPATYA

BAŞLA ŞİİRLERİNİ OKUMAYA

2011-03-01T08:28:00.001+02:00

Elini hisseder gibiyim sıcaklığından değil…
Elin elimde işte, içimdeki güvenden belli.
Coştukça coşuyor sesim, taşıyor kalbim;
Yürüdükçe o ağaçların altında zirvedeyim.

Daha neler var bilmediklerin, söyleyemediğim
“Dostum” dedikçe kalbinden gelen titremelerin.
Yorulsa da susmak bilmiyor dudaklarım;
Yürüdükçe o ağaçların altında seninleyim.

Bitmek bilmeyen dinleyişin, gözlerinle izleyişin
Ah daha neler varmış içimde bilemediğim!
Şimdi sıra sende işte, başla şiirini okumaya
Yürüdükçe o ağaçların altında kalbindeyim.
19 Şubat 2011

PAPATYA

BEKLEYİŞ

2009-06-10T22:10:00.002+03:00

Aradık sizi yol yol, dört döndük kenti
O saf sevgili neredeydi?
Yol boyu dinledik o türküyü
Deli gibiydik koşarken düşe kalka
Bahçe içiydi yolumuz...
Siz bu vakitler inerdiniz yokuştan
Hadi insenize n’olur?

PAPATYA
(Bursa’da Zaman, s. 5 Birinci Yıl 4. sayı-Eylül 1969)

YAŞAMAK

2009-06-10T22:06:00.003+03:00

Bırak biraz ben de güleyim
Yaklaş n’olur düş seviler kalksın ortadan
Artık bütün çıplaklığını seriyor ortaya ayrılığımız
Nehirler sana uzanıyor, güneş senden batıyor
Yaklaş ters akar belki nehirler
Gülümse, güneş tekrar doğar belki.

PAPATYA
(Bursa’da Zaman, s. 5 Birinci Yıl 4. sayı-Eylül 1969)

YAKIŞIR SANA YANMAK BÖYLE

2008-06-27T09:43:00.000+03:00

Ah be deli ozan
"Gitme, kal!" diyemeyen deli ozan!
Yakışır sana yanmak böyle...
Simidin kokusu sanki burnumda
Çay hâlâ sıcak!
Parmaklarının sıcaklığı olsa gerek...
Döktürdüğün benimde düşündüklerim
Durup durup yoklayanlarım...
O takvimin aynısı bende
Sendeki saatin eşi bende
Seninle kurulmuş
Seninle planlanmış bütün zamanlarım
Öyle ki
Artık düşünmüyorum
Nerdesin
Kiminlesin diye...

Ah be deli ozan
"Gitme, kal!" diyemeyen deli ozan!
Yakışır sana yanmak böyle...
27 Haziran 2008

PAPATYA

SEN BUNA YAŞAMAK MI DİYORSUN?

2008-05-25T20:24:00.000+03:00

Sen buna yaşamak mı diyorsun?
He dediğimde göremiyor, duyamıyorsam seni
Kim tutunan sevdanın rengârenk ipliğine
Seninki de keyif sanki baştan uca hayâli yaşam

Yanında olsaydım tutar o gökkuşağını
Çektikçe çeker uzatır örterdim sevda köprüsünü
Yanında olsaydım barış bayrağını çekerdim
Umutlardan öte gerçek bir köprüde
Seyrederdik şimdi dolunayı, yıldızları
Pul pul akan büyülenmiş nehirleri

Sen buna yaşamak mı diyorsun
Buluşamayan gökkuşağı ve sevda köprüsü
Bir türlü uyanamayan yedi uyurlar
Gösterin artık sevda köprüsünün büyüsünü
Aşk nedense eloğlunu getirir hep aklıma
Yaşatan aşk mı, aşk mı yaşamı arayan
Çözemedim gitti!..
25 Mayıs 2008

PAPATYA

SEVDA KÖPRÜSÜNDE SENİ BEKLİYORUM

2008-05-20T15:09:00.000+03:00

Bu akşam sevdiceğim taç taktım saçlarıma
Laleden, gülden, papatyadan, sümbülden, mor karanfilden
Dilime mısra mısra doldurdum yazdığın her şiirini
Kalbimi dayadım döşedim, bayrak taktım karşılamak için

Şimdi sevda köprüsünde seni bekliyorum raksa hazır
Tutunca ellerimi başımız dönecek birlikte danstan
Sakın bakmayasın gözlerimin içine adındır okuduğun
İşte nefes nefeseyiz gene rakstan yorgun, bitkin
Nerde üşümek, tenin ışık veriyor bir volkan gibi içinden

Sana şarkılar söylüyorum avuçlarıma dolan umutla
Dudaklarımda bir sıcak gülümseme senden gelse gerek
Bu da nedir kendimi güneş sanıyorum galiba
Ellerin ellerimde, avuçlarında kor parçaları
Nedense konuşmuyorsun gözlerin kapalı
Gece gündüz her anını, her saniyeni hazzedercesine

Bana ne demek düşer sen baharı dört mevsim yaşıyorsan
Demek ki Tanrı dileğini duymuş, demek ki Tanrı çok dememiş...
Varsın Tanrı’nın dediği olsun...
20 Mayıs 2008

PAPATYA

VURSAYDIN KELEPÇEYİ

2008-05-16T10:44:00.000+03:00

Bu ikindiyi beklemeye ne gerek vardı
Gelmişken tutup elimi kenetleseydin
Gelmişken tutup beni esir etseydin
Bu ikindiyi beklemeye ne gerek vardı

Gelmişken canım vursaydın kelepçeyi
Gelmişken alıp başını kaçsaydın ilden ile
Gelmişken saklasaydın ayakkabılarımı
Bu ikindiyi beklemeye ne gerek vardı
14 Mayıs 2008

PAPATYA

Ah, Şu İkindi Vakitleri

BİLMEZ MİYİM AKLINDAN GEÇENLERİ?

2008-05-16T10:26:00.001+03:00

1
"Bu gelen kim bilir kaçıncı ilkbahar?
Ümitlerimi çiçek çiçek dokur gergefinde.
Lâle derken, ah ömrüm, sayısız papatyalar;
Sıralanmış yolumun üzerinde"

Sorma hiç, nasılsa kavuştuk ilkbaharımıza
Keyfimiz yerinde yürek yüreğe.
Lale de, papatya da kurumuş geçmişte,
Şöyle bir iyice bak ne çiçekler var yolumuzun üzerinde…

Gönlüm cıvıl cıvıl, kiraz ağacındakiyle yarışırcasına
Uçmuştan beter şu halim, şu ümit denen ağacın dalında.
Şimdi ilkbahar sevdiceğim güneş tepemizde,
Şimdi bizim tek mevsimimizdeyiz yürek yüreğe
26 Mart 2008

PAPATYA

DÜNYA YERİNDEN OYNAR

2008-03-19T10:20:00.000+02:00

Seni okudum, kokun burnumdaydı tütem tütem!
İçim içime sığmadı,
Umut denilen kuşak belimi nasıl da sıktı?
Sevincin bir yankısı olurmuş o yankı dilime düştü…
Yazdım dizelerini hece hece okudukça yazdım
Yazdım her mısranın sonunda canlandıkça yazdım,
Doya doya yazdım!

İnanmazsın billâh!
Sıçrayarak uyandım sesini duyduğumda
Hani "Ey yar!" diye haykırdın ya
Kalbim ihtilal bayrağı çekmiş kadar sallandı

O ikimizin sevdiği mavi denizdeyim şimdi
Martılar kanat kanat kumsalda
Başımı kaldırsam gözlerin ufukta
İşte parmaklarım kuruluyor gözyaşlarını

Ah sende gönül mü kaldı bana vereli
Gecenin koru, gündüzün kabadayılığı
Erimiş gitmiş gülümseyen gözlerinde
Turnalar! Turnalar kapatın şu arakesiti…

Kıştı bahardı, ne fark eder
Bizim olan gece yarısı
Kıpkırmızı lale bahçemiz
Kapımızda açmış sümbüller

Gözlerin gülümsedikçe
Bir açıp bir kapanan akşamsefaları
Hele bir kon pencereme
Dünya yerinden oynar!
18 Mart 2008

PAPATYA

HASRET KESMİŞ DUDAKLARIMI DİLİM DİLİM

2008-03-10T20:25:00.000+02:00

Sana özel bir beste yaptım yüreğimin kanından
Sana özel bir şiir yazdım hasret hasret diye atan nabzımdan!

Kış bitmek bilmiyor sensiz seneler gibi
Soğuk kırbaçtan öte bir güç
Vurdukça inim inim inliyor adam
Ama hasret soğuğun üstesinde
Vurdukça nefes aldırtmıyor...

Hasret soğukla yarışta
Hasret bahar nedir bilmiyor
Henüz hayata gözünü açmış sümbüller
Bükmüş boynunu soğuktan
Hasretli sevdalılarla yarışırcasına

O gelmeyen hayâli yaz
Uzayıp giden beyaz kış
Yerini bulamayan yaban ördeği
Kolları açık iki hasret masal kahramanı
Nerde şimdi tutam tutam laleler

Alacasına koyu bir gece başlamış
Ayı, yıldızı kutuptan müjdelercesine
Başını kovuktan çıkaran küçük ceylan
Nefesini tutmuş ölüm korkusundan
Hasret kesmiş dudaklarımı dilim dilim

Gelse de bahar açsa da güneş
Kan gelmez yüzüme hasret ateşinden
Fışkırsa laleler, mor sümbüller, nergisler
Kan gelmez yüzüme hasret ateşinden
Ben kışı bitiremedim sana hasretimden!
10 Mart 2008

PAPATYA

KİM BİLİR NERDE, HANGİ RÜZGÂR

2008-02-16T22:31:00.000+02:00

"Umudun umudum
Yalnız senin meşhurunum
Gözlerine vurgun olduğum"

Yaşamım yaşantın
Yazdığın okuduğum
Kapanmayan yaram
Dinmeyen duamsın

Geldin çevrem ışıl ışıl oldu
Geldin ruhum huzur doldu
Geldin zayıflamış kalbime
Takılan kapakçık oldun

Son cağın ufuklarında
Süzüm süzüm süzülmüşüz
Bıkar mıyız birbirimizden
Kırk yıllık yola düşmüşüz

Susamış kalplere kilit
Sevda pınarına kaynak
Sevdanın ateşlediklerine
Umut kuşağı olmuşuz
Güneşte el ele
Gezmişiz ikimiz

Kim bilir nerde hangi rüzgâr
Üşütürse birden
İnan başım omzunda
Sadece nefesini dinlerken
Uzun uzun içimi çekerken

Ben sen farkı kalmayacak aramızda
Biz olup tutuşacağız...
16 Şubat 2008

PAPATYA

BAHARI BEKLEYEN KADIN

2008-01-05T09:09:00.001+02:00

"O baharı bekleyen kadın"
Demek ben buymuşum,
İnanır mısın hâlâ o baharı bekliyorum ben!
Nedense bir türlü duyamadım
Duymak istediklerimi dudaklarından
Ne baharlar geldi ne baharlar geçti
Bir türlü duyamadım ne dediğini.

O gün dizimdeydin!
Hani beni karşıladığın gün!
O unutulmaz saatlerin içinde
Bende benimleyken
Hiç söylediğini hatırlıyor musun?
Ben hep seni dinledim
Hissetmedim desem yalan olur ama
Duymadım bunu iyi biliyorum;
Bir türlü duyamadım ne dediğini.
3 Ocak 2008

PAPATYA

SIRILSIKLAM OLACAKSIN

2007-11-19T22:36:00.000+02:00

Özlem alev alev doldu içimde
Birde arkası var bunun
Hani o bir hafta veya yedi gün dedikleri
Sensiz karaltılı hep gece olan
Tam yirmi dört saat günün olmadan
Doluyum dostum, dopdolu

Hani hava önce grileşir
Tadını kaybeden bir meyve gibi
Surat asan çocuktan farkı olmaz
Sonra bulutlar çıkar ortaya
Güneş baskıya dayanamaz
Kaçar gider ortadan
Doluyum gökyüzünde gördüğün sisli bulut gibi
Bir boşalırsam sırılsıklam olacaksın!
18 Kasım 2007

PAPATYA

DİNLE

2007-11-18T13:01:00.000+02:00

Dinle! Elin kulağında olsun...
Her an çalabilirim kapını,
Geldim mi gitmek yok.
Şimdi yazı masanın ortağı var,
Ceketimi sandalyene attım,
Ateşli ateşli şiirini okuyorum.

Dinle! Elin kulağında olsun...
Her an ağlayabilirim,
Adımı mısralarında görünce.
Uzat elini, mendilinle
Dokun nemli gözlerime.
Yavaşça dokun çilli yüzüme...

Dinle! Bu çarpan kalbim işte!
Her an durabilir mutluluktan...
Kenetle öylesine sımsıkı,
Sona ermiş programlar gibi.
Kapa gözlerini, tut sımsıkı;
Gene kaçırmayasın filmin sonunu...
4 Kasım 2007

PAPATYA

SEN BENİMSİN, BENİMLESİN O ZAMAN

2007-10-28T15:03:00.001+02:00

“Seninleyim!”, her ikinci sözün
Oysa gerek yok söze hakikat olsa…
Dedim ya: Uzatsan ellerini,
Dokunamazsın kısacık saçlarıma.
"Seninleyim!", anılar içinde yaşamak değil…
"Seninleyim!", kokunu içime sindirmek,
"Seninleyim!", gözlerini görmek.
Eğer bilmiyorsan anlamını,
Boş ver, kullanma tekrar tekrar…
Sen "Seninleyim!", deyince;
İnan sızım sızım evren,
İzi kalmış yaralar yeniden kanıyor.
Sanki zaman geçmiş rüyalardayız
Uyan uyan deli ozan!
Aşk dediğimiz gül çoktan solmuş,
Buluşursak, kavuşursak
Şarkıdan şarkıya,
Şiirden şiire…

Bir durak gerek,
Senin ve benim ulaşamadığımız bir durak.
Geçmişin, şimdiki zamanı
Tak diye vurduğu zamanın durağı…
Şimdiki zaman burada geçmiş zaman bitmiş .

Seni o durakta bekliyorum ben,
Sensiz olduğumu bile bile;
Şimdi geldin, geleceksin diye…
Geldiğinde kokunu sindireceğim
Tüm boş evrene!

Sokaklarda sağlı sollu çiçekler açacak,
Gök mavi, güneş sıcak, rüzgâr susmuş olacak.
Eteklerimde ziller çalacak,
Hele kelepçeyi ellerime taktığında.
Utanma, bak gözlerimin içine,
Söylemesen de olur biliyorum
Sen benimlesin, bendesin o zaman.
21 Ekim 2007

PAPATYA

GELDİNSE HOŞ GELDİN CANIM

2007-10-09T08:56:00.001+03:00

Duygulanınca yazıyorsun diyorsun
Duyduklarımı bilemiyor, bilmiyorsun
Duygularımı öldüreli çok oldu
O uzun parmaklı ellerinle
Dolu deli gönül unutamıyor işte
Gün ola kapat bu kitabı diyorum
Sonu acıklı, sonu yalnızlık
Gün ola hayâl değil umut doluyum
Belki belki diyorum şimdi çaldı
Çalacak kapımı usulca, çaktırmadan
Geldinse hoş geldin canım!
9 Ekim 2007

PAPATYA

YALNIZLIĞIN ORTASINDAN SANA GELİYORUM SANA

2007-10-03T13:12:00.002+03:00

Öylesine kırılmış ki kolum, ayağım
Ağacımda öten kuş kalmamış
Şarkımı herkes unutmuş nedense
Benim yolu bilmiyorum nerde?

Öyle yalnızım ki artık ağlayamıyorum
Bir ağlayabilsem şöyle isteğimce
Beni tutmasa şu koşullar elinde...

Kadere lânet okuyorum, sensizliğime de
Bunu ben istemedim böyle olsun
Bütün bunları senden diye çekiyorum
Öyle olmasa kabullenemezdim bu yaşamı

Ellerimde bu kadar zincir
Yöremde bu kadar yalnızlık
Gözlerimde umutla sana geliyorum sana...

PAPATYA
(Bursa’da Zaman, s. 7 Birinci Yıl 5. sayı-Ekim 1969)

KALBİNİ ARAYAN ADAMA

2007-10-03T13:05:00.002+03:00

Ne mutlu sana dostum senelerdir kalpsiz yaşamış,
Yaşıyorum diye nefes almışsın
Baba olmuşsun, dede olmuşsun
Lakin nedir eksiğin
Hiç fark etmemişsin!

Aradan geçen yıllar bir değil, beş değil, on değil!
Sen kalpsiz son kırk sene nasıl yaşadın dostum?
Nasıl yazdın, nasıl ağladın
Nasıl yaşadın tam kırk sene dostum?

Eğer sitem ediyorsam sana, suç sendedir
Beni şiirine inandırdığın için,
Bana beni nasıl bırakıp gittiğini
Tek tek hatırlattığın için
Çünkü ben ne seni ne de gözlerinin rengini
Hatırlıyorum.

Kalbim ne kadar sarsılmış ki
Beynim,
Beni kırk sene sensiz yaşadığıma inandıran beynim
Sana ait ne varsa
Varlığından adına,
Şiirlerinin tadına kadar
Hepsini bir bir, biiir yok etmiş.

Artık sitem etmeyeceğim
Artık isyan yok, asayiş bitti
Artık nefes aldıkça gülümseyeceğim
Artık sana cevap vermeyeceğim
Senin kırk sene önce kaybettiklerinin
Sorumluluğunu kabul etmeyeceğim.

Eğer şu an kalbin varsa
Elini kalbine koy
Kalbini dinle ve sen söyle;
- Sende kalp var mıydı?
Sen bin dokuz yüz altmış sekizde
Kalbin olduğunu hatırlıyor musun?
Sende kalp olsa o şiiri kırk sene önce
Böyle sona erdirmezdin ki!
29 Ocak 2006

PAPATYA

ANILARDA KALANLAR

2007-10-02T14:47:00.000+03:00

VUSLAT ŞARHOSU OLMAK

2007-07-22T09:03:00.000+03:00

Bilmem ki nasıl karşıtlarım güçlü kalemini
Gözlerini bana diktiğinde,
Güçsüzlüğümü hissediyorum gene.
Senden ders almak istiyorum:
Bana umutlanmayı öğretesin diye,
Bana özlem içinde mutluluğu tattırasın diye,
Bana bengisuyunu tanıtasın diye,
Bana, beni anlatasın diye,
Baktıkça sana ben de vuslat sarhoşu olayım diye!

Okuyorum şiirini gene tane tane,
Doyamadığım mısra ve heceleriyle.
O şiirde biliyor musun sen konuşuyorsun?..
Diyemediğin her şeyi bir bir açığa vuruyorsun,
Baktıkça sana ben de vuslat sarhoşu olayım diye!

20 Temmuz 2007

PAPATYA

SEVDİĞİM

2007-07-15T12:36:00.000+03:00

Özlem bizim hayatımızın yeni adı
Ben içindeyim, damarında, kanında
Dilinin ucunda, gözünün içinde
Gülümseyen dudaklarının arasında

“Hayatımız” diyorsun, hayatımız yok artık
Biz özlemde yaşıyoruz

Şimdi ben seninleyim
Ve dudaklarındaki tebessümün nedeniyim
Şöyle elinle bir kalbini yokla
Benimle atıyor, benimle duruyor
Duvardaki takvimin her ayında benim ismim
Her ayında benim resmim
Şimdi ben seninleyim
Canım gözlerinin içi bile benimle gülüyor

Biliyorum çünkü görüyorum gözlerini şu an
Dakika, saat, gece, ay, dünya döndükçe
Andığın benim
Çünkü kanına isledim
Gözlerim gözlerinde
Ruhum seninle dolu

Biliyorum çünkü görüyorum gözlerini şu an
Kalp kalbe karşıdır da ruh ruhunu aramız mı?
Ellerin ne kadar sıcak
Dilinde kelimeler var söyleyemediğin
“Ahh!” diyorsun “Şimdi bir kalem kağıt olsa…
Sana yazsam, seni çizsem.”

Oysa biz ikimiz
Aynı şarap bardağından içer gibiyiz
De bana diyeceğini de ki duyayım
Sevdiğim.
14 Temmuz 2007

PAPATYA

GÖZLERİMİ HEP OKUDUN

2007-04-05T07:51:00.000+03:00

Ilıktan öteye sıcak bir rüzgâr omzumda
Dönmeden biliyorum nefesin olsa gerek
O pencereyi, yarı açık perdeyi, sıcak ellerini
Okuduğun şiirleri, bakışını, sarılışını unutmak ha!
Hissetmemek nerde mümkün değil...

İçime sinmiş nefesin, sevdalı bakışların
Sana oraların insanlarını anlatıyorum
Ürkek gözlerine bakmadan korkarcasına
Konuşuyorum durmadan hissiz, delidolu
Ama gözlerin gözlerimde duymuyorsun gene
Sanki hep o eskiden bildiğin gibi söylediğim
Sanki sadece duymak istediklerin gerçekten

Haklısın biliyorum ellerimi tuttuğunda
Ben de kekeliyorum olur olmaz konuştuklarım
Ellerini kenetlemişim kaderin kenetlediğince
Yüzüm pembe biliyorum, gözlerimde muziplik
Duydukların duymak istediklerin belki de
Söyleyip de söyleyemediklerim taşan duygularım

Şimdi odamızda olmalıyız o değerini bilemediğimiz
Ama hemen benimsediğimiz hani senin saatleri saydığın
Söylemeden doya doya kelimelerle oynadığımız şiirlerde
Sana Ümit Yaşar’ı okudum, gene de farkındaydın
Diyeceklerimi, diyemediklerimi başkasıyla sundum
Ama sen farkındaydın geçmişte her an olduğu gibi
3 Nisan 2007

PAPATYA

GEL YAŞAMA DÖNDÜR BENİ

2007-03-15T11:35:00.000+02:00

Aradığın günlerin içinde yaşıyorum ben gün be gün
Bitmek bilmeyen, hayâl olup uzaklaşan, doyamadığım
Anısız diyemem ama adı olmayan o günlerde
O dakikalarının değerini bilemediğimiz
Otuz sekiz saatin içinde, o büyülü adada
Hâlâ seni anıyorum ben…

Seni bilmem ama
Yırtmak geliyor içimden kuralları
Kanunları engelleri kaldırmak birer birer
Bir de şu okyanusu kurutabilsem aramızda
Anılardan bıktım
Yaşamı diliyorum seninle ben…

Seni bilmem ama
Hüzün sarıyor her yanımı
İlkbaharın başında karakışı yaşıyorum ben
Gömüldüğüm sensizlik farklı değil toprak altından
Hani içtiğim kahve bile bana demiyor artık; "kapa beni"
Diyorum ya uzayıp giden sensizlik çölünün ortasında…

Seni bilmiyorum ama ben kurumuş gitmişim
Gel ışık ol sensizliğime, can kat bedenime
Gel bir kahve içelim seninle
Gel yaşama döndür beni
Gel yaşamın ne olduğunu öğreteyim sana!
14 Mart 2007

PAPATYA

SENEDE BİR GÜN

value="http://www.youtube.com/v/g87pqUe3x-M">
value="transparent">
type="application/x-shockwave-flash" wmode="transparent" width="325"

height="250">

AVUNMAK MÜMKÜN MÜ?

2007-02-04T18:53:00.000+02:00

Bana Abbas’ı da göndersen, Cahit Sıtkı’yı da göndersen
İçim kan ağlıyor durmadan, özlediğim senin mısraların
Belki de kalbin, rüyâların, umutların, ölmeyen aşkın
Özlediğim o yakamoz nerde, o demli çay, omzumda elin
Bitmeyen mavisi denizin, battı batacak güneş

Uzun parmaklarınla erişilmez uzak noktaları
Geniş hayâlinle evimizi, yaşantımızı gösterdin bana
Bir büyük kalbini bana açmış da açmıştın kaygısızca
Duaların, hele inanılmaz, solmayan canlı umutların

Sıcacıktım senin varlığınla, insan olmuştum sanki
Nasılsa yakamozu yeniden keşfetmiş umuduna
Umutlarımı katkı yapmış denizin gelgitini duydukça
Uzun parmaklarına takılıp kalmıştı kuruntulu gözlerim

Bir çay mı bana çok gördüğün, simit olsa da olur
Gel; kalbini, yakamozu, umutlarını, aşkını beraber getir
Misafirim ol bu gece, ısıt beni özlem dolu mısralarınla
Belki de hiç bırakmam seni, alışırım, yakamoza ve demli çaya

Bekliyorsam umut dediğin kuşağı gelinliğime taktığından
Bekliyorsam yüreğinin içindeki beni görmek istediğimden
Bekliyorsam bir çayı çok görme doyur beni kalbinle
Bekliyorsam üşümüşüm, umutsuzum, susamışım çaya
3 Şubat 2007

PAPATYA

VANİLYALI MUM KOKUSUNDA

2007-01-17T11:09:00.000+02:00

Şimdi kokulu bir mumu yaktım
Sonra elim düşünmeden televizyona
Uzandığında musikili şiirlerin
Takıldı dudaklarıma ilk nağmelerle
Bir de kırmızı şarap doldurdum bir kadehe
Kim bilir neyin şerefine?..
Belki de yalnızlığıma, belki de ölmeyen anılarıma
Dudaklarımda bana yazdığın şiir renklendi
Önce mısra mısra, sonra sana okurcasına
Haykırdım, utanmadan, arsızca…

Birden benimleydin:
Nefes-nefese, inanmayan gözlerle
Sana bakakalmışken
Gülümsedin o içinden gören gözlerinle...

Yalan işte yalan…
Ne elin elimde, ne de gözün üzerimde
Üflesem koklamazsın vanilyalı mumu
Duymadın denizin gelgit çağrısını…
İçmedin bir kadeh benimle
Hani çenemdeki iz bana her gün
Aynada seni hatırlatmasa;
Unutmuş gitmiştim seni ben.
Bu aynaları kırmak geliyor içimden
Ama senin yüzün var aynalarda
Baktıkça sana yaklaşıyor, yaklaşıyorum…

Şimdi sana senin şiirlerinle
Karanlığın ortasından çağrıdayım…
Biliyorum birden uyanıp sarsılacaksın
İlk hissin sönmüş vanilyalı mum kokusu,
Benim nefesim derken,
Ellerin yüzüme dokunduğunda
Sessizce akan göz yaşım...
Elin yavaşça siliyor hissettiği damlayı
Derken beni duyuyorsun
Senin yazdığın en güzel şiirinde.

Gördün mü canan, o mum yeniden yandı?
Gördün mü yaşadık şiirlerini o gecede?
Şaraba gerek yok, sarhoşuz zil zurna;
Şimdi dizlerinde başımı dinlendiriyorum!
15 Ocak 2007

PAPATYA

SENSİZLİK GEÇİDİ

2006-12-30T23:34:00.000+02:00

Aylardan Aralık, yıllardan iki binin altısı
Yıl sonu, kış başlangıçı, donmuş ağaçlar
Sensizlik geçidinin bitmediği noktada
Gözlerimde yaşlar, ellerim duada
Başımda bulutlar duman duman
Ne mavi kalmış, ne de güneş;
Kirli gri bir yorgan serili tepemde!

Nefes alsam buğu çıkmaz ağzımdan
Dua etsem, haykırsam Tanrı duymaz...
Sensizlik geçidi sonu olmayan
Dar mı dar, ışıkları yanmayan,
Kirlenmiş duvarlarında adlarımız
Okunmayan sevimsiz bir mekan

Gri dantel gökyüzü sisten çökmüş
Omuzlarımda zaman zaman ağırlaşmış..
Ne ağırmış seni taşımak, hatırlamak
Zamanın hiç yürümediği bir anda
Yıl sonunda, sensizlik geçidinin
Virajlarının en çok daraldığı
Zor bir dönemeçteyim şimdi

Yıl başladı başlayacak yeniden
Ne önemi var eğer bayramı getirdiyse
Benim yeni yılım da yok, bayramımda
Sen yoksun yanımda, nefesimde
Bayram değil yeni yıl zehir içimde

Yürüyüp gidiyorum umutsuz,
Ağrılar içinde, birisi tutsa kalbimi
Sanır durmuştur, donmuştur soğuktan
Ne bir yaprak, ne bir ağaç
Nerde kaldı gönderdiğin küçük kuş?
Sensizlik geçidinin zor dönemecinde
Grilerin içinde dondu ellerim duada!
30 Aralık 2006

PAPATYA

BÜTÜN YOLLAR

2006-12-22T20:45:00.000+02:00

Bütün yollar bende bitiyor
Bütün yollar bende biter
Biter de bir sen bilmezsin
Bir ben varım senin
Bütün yollarının sonunda
Bir askerden de dik
Bir yeni gelinden de daha sevinçli
Bir ben varım senin yolunda
Nedense gelip geçiyorsun
Sağımdan, solumdan
Ortada benim
Senin hiç görmeden gelip geçtiğin!
21 Aralık 2006

PAPATYA

KEŞKE GÖZLERİMİ AÇMASAYDIM

2006-12-08T14:58:00.000+02:00

“Umut Yürüyüşü”nden sonra

Kalan bu oldu işte o günden
Şimdi ne ellerin ellerime ulaşır
Ne gözlerin gözüme
Her yaşanılanı hatıraya gömdük
Umut denilen haritasız bir yolda
Hasret gene vahşi bir orman
Gece gene sensiz, gaddar!
Keşke gözlerimi açmasaydım
Belki yürüyüşte olurduk halen
8 Aralık 2006

PAPATYA

ŞAFAK SÖKTÜ! GÖRMEDİN Mİ?

2006-10-20T19:36:00.000+03:00

O fırtınaların hepsi dindi artık
Zaman durdu; iki sevdalı tam ortada buluştu.
Yarış yarışabilirsen sevdalı arzularımla,
Gönlüne taht kuralı dört on yıl geçti aradan.

Şafağımız söktü bir sonbahar sabahında,
Dünyanın bir ucundan ben sana geldim.
Mevlana’yla yarış edercesine döndüm yine,
Döndüm senin şiirine bütün benliğimle…

Çoban bile baska çalıyor kavalı,
Kuzuları duyduğu mutluluktan melerken.
Şimdi dizlerimdesin çobanın kavalını dinliyoruz,
Çal çoban çal! Çalabildiğin kadar!
Sevdalım dizlerimde ya çal çoban, çaal!

Hasret dondu dudaklarımızda, sıcak bir sabah
Beraberiz ya umurumuzda değil dünya.
Eridikçe eriyoruz beraberce el ele,
Bu ne sevda gönlümüz de Tanrı’m?
Sanki yapışığız sonsuza dek birbirimize…

Aramak bitti, hasret neydi unuttuk
Diz dize, el ele, göz göze beraberce
Arzu yarışmasındayız besbelli...
20 Ekim 2006

PAPATYA

KALBİNE DÖNMEK NE KELİME?

2006-10-18T00:00:00.000+03:00

1
Sana bir değil bin selam istiyorum göndereyim
Ama koşullar işte!
Biliyorum bendesin, benimlesin, içimdesin
Sanıyor musun kalbim durmuyor
Vücudum tepki bile göstermiyor
Bana ait olmayan bir şeyin böyle içime doluşuna
Dolmasına beni benliğimden almasına
Daha ötesi
Bana beni unutturmasına
Senden başka şiir yok ki dilimde, gözümde, gönlümde
Şiirinsem şiirinim
Bunu biliyorsun!

2
Islanmak mı istiyorsun
Islan ıslanabildiğin kadar
Ama benim getirdiğim rüzgârla
Kıskanırım
Seni ıslatan yağmur
Benim doğamdan değil
Benim nefesimden gelmemişse
Seni ıslatan yağmur ben olmalıyım işte

3
Penceremin perdesi apaçık
Köşesinden dolunayı izlemediğim gece yok
Seni gördüğümü biliyorsun
Nedense cesaretin yok atlayıp dolunaydan
Odama girmeye
Yoruldum dolunayı dinlemekten
Gel, ne şiiri söyleyeceksen
Yanımda söyle

4
Hürriyetimi kaybedeli çok oldu
O genç yıllarda hani
O ilk sözümü sana verdiğimden bu yana
Tatmadım bencilliğin gücünü
Kalbine dönmek ne kelime
Taht kurmuşum içine
İstesen de
Çıkaramazsın ki!
17 Ekim 2006

PAPATYA

UYAN DELİ OZAN, UYAN

2006-10-11T08:06:00.000+03:00

Aç gözlerini, aç artık!
Silkin bir an önce, sonra gözlerinle sağa sola bak
Gördün mü?.. Yanı başındayım, içindeyim.
Birazdan ellerin ıslanacak
Suyu şarıl şarıl akan çeşmenin hikmet dolu hızıyla
Birazdan "Yandım Allah!" diyen dudakların suya
kanacak
Ben serap değilim ki!
Hissettin değil mi?
Ne bir rüzgâr, ne de bir damla yağmur..
Hışırdayan tek bir yaprak yok
Gün ışımış... Toprak sıcacık yüreğin gibi!
O da ne?
Hasret halısını sarmış sarmalamış
Dövdükçe dövüyor birisi
Şimdi dudaklarını ıslatan vuslat şarabının
Mutluluk sarhoşu olmuşsun...
Ben "İç" demeden uzanıyorsun çeşmeye doya doya,
Kanarcasına sarhoş kalmak istercesine
Ne var ki şu vuslat şarabında?
İçtikçe içiyorsun
Belli ipin ucunu kaçırmışsın şimdi
Olsa olsa sevda ateşinden...
Suya kandınsa bil ki içindesin gönül dediğin kalenin!..
Esirimsin ezelden bu yana!
10 Ekim 2006

PAPATYA

GÖZLERİMDEKİ IŞILTIDAN

2006-10-03T09:35:00.000+03:00

Rüyâlar gerçek olsaydı
Rüyâlar gerçek olsaydı
Gözlerimde yaş olmazdı
Gecenin on birini durduruverirdim
Tam yirmi dört saat
Başım koynunda
Ellerim ellerinde
Gecenin on birinde
Ne ay umurumda
Ne karanlık gece
Rüyâlar gerçek olsa
Rüyâlar gerçek olsa
Bana sormazdın "Mutlu musun?” diye
Bilirdin gözlerimdeki ışıltıdan!
1 Ekim 2006

PAPATYA

ÜÇÜ BİR ARADA

2006-10-03T09:28:00.000+03:00

Ayrılık, hasret ve ümit
Üçünü bir araya koyup
Bir aşk kokteyli sundum sana
İçinde Spree nehrinden damlalar
Menderes’e oluk oluk akarken

Ayrılık bir asırdan fazlaydı
Hasret bir okyanusu kapladı
Ama ümit, yüreğimizin ümit damarı
Büyüdü, büyüdü, büyüdü
Dünyayı saran kuşak oldu
1 Ekim 2006

PAPATYA

BU ŞARKI ÜMİDİM

2006-09-30T00:22:00.000+03:00

Bu şarkı benim her gün dinlediğim Emel Sayın’dan
Bu şarkı benim ekmeğim, tuzum, karabiberim
Bu şarkı benim suyum, aşım, ocağım, ışığım
Bu şarkı sağ gözüm, ümidim, hayat desteğim

Bu şarkı beni sana bağlayan aşk köprüsü
Bu şarkıda seni anmadığım gün yok benim
Bu şarkıdır beni hayatta tutan, yediğimi sindiren
İçimi huzurla dolduran, gözümü yaşartan ince ince
Dilerim bir gün, bir otobüste dağ yolunda
Omuz omuza dinleriz bu şarkının nağmelerini

Dilerim yürekten dilediklerimi dileyesin sen de
Kapa gözlerini, kokla saçlarımı uzun uzun
Ve haykır Tanrı’ya oldukça: "Tanrı’m!
Eğer aşk buysa, özleyiş buysa
Durdur kalbimi onun dudaklarında."

Gel yeni şarkımızı dinleyelim kulak kulağa
El-ele, göz-göze, iç-içe ve dualarımızla
Tanrı büyüktür, duyar belki, ansızın
29 Eylül 2006

PAPATYA

BİR NEDENİ VAR ELBET

2006-09-26T17:54:00.000+03:00

Ben seni unutmuştum, unuttum diyordum;
Ah, bu şarkıların, şiirlerin gözü kör olsun!..
Yaşamayı hatırlatma.
Eğer mevsimler dönüyorsa,
Eğer güneş açıyorsa,
Eğer kar yağıyorsa,
Eğer ay saklanıyorsa,
Eğer kader dediğin ağ kelebeğin kanadındaysa;
Bir nedeni var elbet!

Sen ikizimsen,
Sen benim hissettiğimi
Hissediyorsan...
Sen benim özlemimi,
Yaşıyorsan…
Sen bitirebilirsin bu şiiri,
Kalem ve hayâl gücün çoook ötede benden...
Ah, bu şarkıların, şiirlerin gözü kör olsun,
Eğer kader dediğin ağ, kelebeğin kanadındaysa
Bir nedeni var elbet;
Sabret!
26 Eylül 2006

PAPATYA

İŞİT BENİ

2006-09-24T20:49:00.000+03:00

Başımda bir ağrı
Boğazımda bir düğüm
İçimde bir ateş
Hastayım besbelli
Yazmasam da olur
Elimde değil
İki elim kanda olsa demiştim
İşte dizeliyorum gene

Uzat ellerini okşa yüzümün her çilini
Uzat ellerini okşa saçımın her telini
İşit beni titrerken sıtmadan
Gel ilacım ol şifala beni
Bir tutam sevgi yetmez
Ya hep, ya hiççiyimdir ben
Gel ver seni bana
Şifam olursun ciğerparem
24 Eylül 2006

PAPATYA

NASIL SEVMEM BEN BU ŞİİRİ?

2006-09-20T13:56:00.001+03:00

Senin kanın var bu şiirde, senin terin
Nasıl sevmem bu şiiri ben?

Senin yüreğin doldurmuş,
Bu mısraları belli, sıcacık...
Kalemin dalga dalga doldurmuş,
Okyanusu taşan bir coşkuyla;
Nasıl sevmem ben bu şiirini?

Senin kanın var onda,
Senin terin var onda.
Senin güçlü, ümit dolu,
Bir hayâl dünyan var;
Bu sevgi kokan şiirinde!
19 Eylül 2006

PAPATYA

HER NEDENSE

2006-09-13T19:32:00.000+03:00

Senin yetişemediğin bir benim zaten
Senin tutamadığın, kucaklayamadığın
Bir benim zaten!
Aş desem aşarsın okyanusu
Ya Allah desem
Tepesindesin Ağrı dağının
Dolunayı taşımaktan yorulmadın
Ay hilâl de olsa, yarım ay da kalsa
Üşenmedin en kara gecelerde
Bana mehtabı taşıdın
Güneş de vız geldi
Yağmur da öylesine
Bir benimle baş edemedin sen
Her nedense...
8 Eylül 2006

PAPATYA

DOKUNSA ELLERİM ELLERİNE

2006-08-03T20:10:00.000+03:00

Saymadığım gün yok kasım ayına,
Şimdilik oyalıyor beni saymak, günleri...
Daha sonbaharı da düşünemiyorum;
Belki kasıma varmak beni tutuyor!
Önce bu susuzluğu gidersek,
Aksa şelaleler şarıl şarıl,
Şöyle dokunsa ellerim ellerine...
3 Ağustos 2006

PAPATYA

YÜREĞİMİ ATEŞLEYEN

2006-07-30T10:08:00.000+03:00

Seninleyim,
Sessiz bir dünyada değilsin sen...
Şair adam sevgi aşılar
Sevmesini öğretir bütün insanlara.
Sen de öylesin,
Yalnız değilsin!

Biliyorum,
Bana gülümsediğini de biliyorum şimdi.
Beni seviyorsun ya işte;
Öğreniyorum sevgiyi senden...
Anlam avcısı olup çıktım şimdi,
Yüreğimi ateşleyen sensin;
Vazgeçemem sözlerinden.

Bir olmak, eşit olmak...
İşin doğrusu bu.
Sevdiğince sevileceksin sen, adım adım
Bunu anladım.
Beni seviyorsun ya işte, o, beni gülümseten
Yüreğimi ateşleyen
Şimdi benimlesin!

Yüreğin apaçık bana, kabullenmişsin beni
Gözlerinde gülücükler...
Aynı ilk gördüğümdeki gibi iki kaş, iki göz
Benimlesin!
O günden bu güne;
Sensin beni aydınlatan
Gökteki dolunay gibi...

Bana sevmeyi öğreten, beni güçlendiren
Sendin beni aydınlatan,
Sımsıcak güneş gibi...
Üstelik şairsin, sevgi aşıcısı olmuşsun
Öğrettiklerini ben de taşıyorum bir bayrak gibi;
Yalnız değilsin, yalnız değilsin!

Seviyorsam bütün insanları, nedeni bu
Yüreğimdesin, silinmezsin...
Kalbim sende! Seninki de bende!
Seni sevdim, seni sevdim
Ebediyen seninleyim;
Yalnız değilsin!
30 Temmuz 2006

PAPATYA

SENİ GECEYE BIRAKAMAM

2006-07-26T20:14:00.000+03:00

Seni geceye bırakamam,
Kendimi sana siper yaparım...
Sana koruma duvarı olurum;
Yok ederim özlem denen haini.
Hani eli tetikte durmadan,
Durmadan kalbini döven!

“Seninleyim” diyorum ya sana,
Dolunay olacak her gece;
Bak her yıldızdan gülümsüyorum sana!

Sana naz neyime gerek?
Sensizlik beni de öldürür sonra…
Seninleyim, ant içtim;
Ama Samanyolu’nda, ama Kutup yıldızında.
Seninleyim; ağzına attığın her lokmada,
Seninleyim; dinlediğin her melodide...
Güneş de gelse, ay da gelse
Seninleyim, seninleyim işte.
26 Temmuz 2006

PAPATYA

SEVEN

2006-07-26T20:04:00.000+03:00

Seven durmaz beklemez uflamaz
Seven yazıp okuyup ağlamaz
Seven sevdiğini söylemekle yetinmez
Seven beklediğini ister sevdiğinden
Sevgi alış veriş değildir
Hele hele defalarca okunan bir şiir
Senelerdir çocuklara anlatılan masal değildir
Seven çekilmez köşesine acizcesine
Seven istemesini bilir
Eğer ne istediğini tam biliyorsa
21 Temmuz 2006

PAPATYA

DUYGULARIMIN BİLANÇOSU

2006-07-14T09:58:00.002+03:00

Bana güzel hediyeler geliyor bu günlerde senden…
Önce tanıdığın bir şair göründü,
Eski gestapo pardösüsü giyinmiş.
“Bu neyin nesi, kimdir?” derken
Okudukça coştum, sevindim,
Bu ne güzel hediyeydi bilemezsin?
Edebiyatımıza bu kadar susuzmuşum,
Teşekkürler,
Teşekkürler derken
Bugün de şarkımız geldi.
Her satırında, mısrasında seni, beni,
Bizim öykümüzü dillendiren şarkımız;
Hem de kimin sesinden?
Bu şarkıyı ondan güzel söyleyen var mı?
Sanki, bizim hislerimiz: Zeki Müren’den!
Nasıl da duyarak, kalpten soruyor sorusunu:
“Benim içimde bir ateş yanar.” diye diye
Neden biliyor musun, neden?
İçimdesin, içimdesin de ondan…
14 Temmuz 2006

PAPATYA

KOŞARIM SANA BEN

2006-07-10T00:17:00.000+03:00

İki elim kanda olsa seninleyim ben...
Bir yaşam telaşında koşan,
Binlerce insanın doldurduğu,
Evrenin her yerinde;
Seninleyim ben...

Ateşim olsa, hasta düşsem,
Başım kalkmasa ağrıdan,
Rengim sararsa,
Enerjim tükense,
Gözlerim açılmasa,
Bedenim hummalar içinde titrese,
Başım kolumun altında;
Sana gelirim ben...

Beni tutan ne kaldı şurada?
Bana bir şiir okuyan mı var?
Bana bir mani düzen mi var?
Ne zaman olmuş bana,
Kimse benimsin demeyen...
İki ayağım bir pabuçta olsa,
Koşarım sana ben...
8 Temmuz 2006

PAPATYA

KAZANCIM ÖYLE OLUR DİYE

2006-07-09T23:23:00.000+03:00

İki yol ayrılmış sarı tahtayla
Ve ne yazık ben ikisinde seyahat edemezdim
Yolcu olan ben olduğum için durdum
Ve uzun bir müddet sonlarına doğru baktım
Bakabildiğim, görebildiğim kadar
O yolun kıvrıldığı yere kadar

Sonra diğer yolu aldım iyi seçim yaptığımı düşünerek
Belki de daha iyi bir kazancım olur diye
Çünkü o yol yeşil otlu idi ve geçtiğimi görmek isterdi
Ama oradan geçenlerce de o kadar kullanılmış gibiydi

İkisi de o sabah aynen önümde açılmış aynı uzunluk ve genişlikte
Hiç içinde kararmamış bir siyah yaprağı olmadan
Oh ben birinci yolu tuttum diğer günde de
Fakat bütün sokakların tek bir yola çıkacağını bile bile
Hep tereddütteydim: “Acaba dönsem mi geriye?” diye

Bir ah çekerek söylüyorum yıllar sonrası
Yaşlanıp tecrübelendikten sonra
İki yolu ayıran bir tahta çalıydı ve ben
Ben az seyahat edilenini tercih ettim
Bu da değişikliği yaratan tek şey oldu.

Robert FROST (1874–1963 / Dağ Mesafesi, 1920).
PAPATYA

DOLUNAYI GÖNDER BANA

2006-07-07T08:34:00.000+03:00

Dolunayı gönder buraya, nasılsa akşam olacak
İnsanların hepsi evine, barınağına koşacak...
Bir güzel söz, bir sıcak yüz, bir kaşık yemek derken
Yorulacak dolunaya bakmaktan, uyuya kalacak!

Dolunayı okşa ellerinle: Kıvamını, formunu bulsun,
Dolunaya konuş, bana yazdığın şiirleri ezberlet.
Dolunayı kalbine yaklaştır, bütün duygularınla doldur...
Daha olmazsa aç dolunayı, doldur kendinle,
Dolunayı gönder buraya şurda geceye ne kaldı?

Çok görme bana geceyi, dolunaysızdım senelerdir...
Güneş ve ay; ne ısıttı, ne üşüttü senelerdir!
Yıldızlar zaman zaman parladı, seneler sonrası;
Yıldızlar da hüsranlarla dolup melankolik oldu…
Dolunayı gönder bana yıldızlara bayram olsun diye!
6 Temmuz 2006

PAPATYA

BİRİSİ VAR ŞİMDİ

2006-07-07T08:18:00.000+03:00

Birisi var seven beni şimdi,
Tüm belleğiyle ve yüreğiyle
Tüm yazıtları ve öyküleriyle...
Hep benim onun düşleri,
Birisi var seven beni şimdi!

Gece gündüz demeden,
Birisi var beni sonsuz seven...
El pençe daima beni bekleyen,
Kalbinin her atışında, her nefesinde,
Beni arzulayan birisi var şimdi!

Ne yapayım o beni sevmiş birisini?
Sevmişse geçmişte sevmiş!
Birisi var şimdi, damarlarındaki kan değil;
Benim ben işte düşleri, hayâlleri benim ben işte!
6 Temmuz 2006

PAPATYA

BAYRAM, BAYRAM DEĞİL BANA

2006-07-04T00:47:00.000+03:00

Bu bayram benim bayramım değil
Benim olsa dağlar çatlar
Okyanus kupkuru olur
Sana gelen yol açık olurdu

Bayram seninle olunca
Bayram senden selam olunca
Ortalığı döşemişler bayraklarla
Havai fişeklerin kıvılcımı
Her mahallede rengarenk

Bayram onların bana değil
Sen yoksun ya bayram nesine
Bir rüzgâr, bir selam eşliğinde
Odur benim için bayram

Bayram bayram değil bana
Deliye her gün bayram da
Bana bayram sensin işte
Bir posta, bir şiir senden
Benim bayram, odur işte

Senden gelen selam,
Senden esen nefes
Bana gelen elinin yazısı
Yüreğinin sızısı şiirin
O, bana bayramı getirir

Ellerinin gezdiği mısralar
Attırır yüreğimde havai fişeklerini
Birbirinin ardına, gökkuşağını
Bana fermanla duyururcasına

Bayram dediğin bu olmalı
Zıp zıp zıplamak bu olmalı
Kalbim büyümeli, büyümeli
İçime sığmadığından taşıp
Taa sana yetmeli!
3 Temmuz 2006

PAPATYA

İÇ İÇE

2006-06-25T10:02:00.001+03:00

Beni unutmuşsun çoktan,
Tanısan, değişen mevsimleri
Sevdiğimi, izlediğimi bilirdin...
Rüzgârdan güneşe, yağmurdan
Gökkuşağına olan tutukluğumu...
Hele hele
Yağmurda ıslanıp gezmeyi sevdiğimi,
Bilirdin!
Biliyorum, unutmuşsun
Değişen tabiatı nasıl sevdiğimi?..

Bak uzun bir kışın ortasından
Yazı nasıl getirdik beraber?
Şimdi diyorum ki nasıl söyledin;
"Bir hamakta sen, bir hamakta ben" diye?
Gelip gitmeliyiz aynı hamakta
Ama aynısında; iç içe, yan yana
Ta ki sıcaklığımı hissedesin...

Mademki gökyüzü mavi,
Ben payımızı istiyorum...
O hamakta yan yana,
Gelip giderken fısıldamanı...
Hani sana izin vermediğimi söylediğin
O güzelim şiirlerini kulağıma.
Benim anladığım yaşamak da
Yaşantı da bu işte!
25 Haziran 2006

PAPATYA

BENİ DUYMADIN DİYE

2006-06-20T21:18:00.000+03:00

Neler var, neler yoktu düşüncelerinde?
Ekrana her girişinde nefesimi duymayınca,
Kim bilir ne öyküler yarattın kendince?
Sadece beş gün beni duymadın diye...

Ozansın ya tutturmuşsun bir özlem...
Aslı yok, adı var işte.
Seni sevenler yanında,
Çayın önünde, kahven ardında.
Sendeki hercaîlik işte,
Nedense yeşildir komşunun bahçesi daima!

Sen kitabını parça parça okuyorsun,
Ben bir bölüm bitmeden yenisine başlamıyorum.
Sen yazmaktan, bense okumaktan sarhoş oluyorum...
Canın ne isterse onu tutturuyorsun,
Bense güne saatinde planla girip, öyle bitiriyorum.

Sen sevmekten bahsediyorsun, ben susuyorum.
Kutsal kelimeler dilinde sakız olmuş:
Mavi boncuk gibi ikide bir çıkarıp gösteriyorsun,
Rüzgârdan huylanıyor, ayla yarışıyorsun...
Hayatın güzel kurulu şimdi,
İstediğin her şey elinde,
İstersen yazıyor, istersen inat ediyorsun.
Ne aş derdi, ne baş derdi...
Dedim ya taç yapmışlar seni!
İyi düşün yazarken öyle
Bu zevki hiç tatmayabilirsin bir gün,
Anla beni!
20 Haziran 2006

PAPATYA

ÇARPMASIN KALBİN ÖYLE

2006-06-13T17:14:00.000+03:00

Bir bilmece değilim ben senin için
Beni seviyorsan, ondan seviyorsun!
Benim dudağım kıpırdarken,
Sen cümlemi kuruyorsun...
Ben söylemeden;
Sen çağrıldığını biliyorsun!

Biz ikimiz ikiz gibiyiz
Biri düşünse, diğeri sunuyor.
Biri ağlasa, diğerinde mendil hazır.
Demek ki ruhum,
Biz ikimiz bir bütünüz...
Çarpmasın kalbin öyle
Bak çarpıntı ilacını aldım bile.

Biz ikimiz belki
Bir bilmeceyiz herkese.
Fakat çözülmüşüz dilim dilim,
Birbirimize öylesine!
Biz ikimiz, güneş ve ay gibi
Döndükçe dönüyoruz
Birbirimizin peşinde
Tam yirmi dört saat.
Yıla vursak,
Üç yüz altmış beş gün yapar.
Seninle
Biz ikimiz
Bir bütünüz işte!
12 Haziran 2006

PAPATYA

VARSA MENDİLİN ÇIKAR CEBİNDEN

2006-06-07T10:02:00.000+03:00

" />

Bugün Çarşamba mı günlerden?
Nedir seni böyle coşturan?..
Şiirin bir yana, mektubunun tadı daha başka
Hele bir de sen okusan yanımda,
Zevkten geçilmezdi inan.
Gözlerim öylesine yorgun ve mahzun,
Seni ilk yudumda üç kere okuyorum.
Kıvılcımlar, ümit kıvılcımları doluyor yüreğime,
Elimde değil sevinç ağlaması var gözlerimde.
Nasıl yazıt bu böyle?
Sihirli bir değneğin ta kendisi!..

Umudunun, umudumun olduğu
Koyu karanlık bir gecenin ortasında,
Beraberce yıldızları bir bir sayıyoruz şimdi,
Hani senin saydığın gibi!
Yaklaş, biraz daha yaklaş
Nefeslerimizin soğuduğu aynı anda
Bil ki umudumuz gerçekleşti

Nasılsa böyle iç içe uzanmışız,
Gördüğün bu sıcak sahilde!
Güneş yanıyor kor gibi,
Nerde yanmak? Üşüyoruz!
Sevdanın özlemle tutuştuğu gibi
Ellerin değmiş yüzüme...
Kaldır başımı, gör
Gözlerimin içinden damlayan sevinçli notaları
Varsa mendilin çıkar cebinden
Bir keramet vardır beraber oluşumuzda!
7 Haziran 2006

PAPATYA

HANİ UMUTLARIN SÖNMEZDİ

2006-06-06T18:06:00.000+03:00

" />

Hani sen hiç acabalara düşmeyecektin?
Hani sen bu defa,
Eskisi gibi değildin?
Kendinden emindin...
Daha emin duygulara açmıştın yüreğini,
Baştan sona kuşatmıştın.
Hani umutların sönmezdi?
Büyüleyici bir sihir gibi!
Hani artık olgun iki insandık?
Eski hikâyelere dönmeyecektik!
Çocukça küsmeler,
Aşırı duygusallıklar,
Gücenmeler,
Tutunamazdı yüreklerimizde...

Hani, hani, hani?
Söyle bana canım
Söyle bana
Nerde?
3 Haziran 2006

PAPATYA

ACABALAR BİTTİ

2006-06-03T09:59:00.000+03:00

Yanılmışsın işte!
Bende "acaba" yok artık...
Gerçeği gören benim
Sendeki gözlükler pespembe
Beni görmeyeli ne seneler geçti
Sen dünya döndükçe
Doğduğun yere daha sıkı yapışmışsın

Çıkar artık o pembe gözlükleri
Yaptığım kahveyi kokla
Acıkınca
Elini midene koyduğunda
Okuduğum şiir sana açlığını
Rüzgâr esercesine unutturmayacak

Seneler geçip çocuklarımız
Bizi dertten derde attığında
İçimizde acabalar kalmadı
Sevdiğim spangle yok oldu
Ben sadece on yıl ayrıldığımda
İkinci ülkeden üçüncüye geçince
Öğrenmeler en baştan başladı yine
Senelerim geçti öğrenmek bitmedi
Ömrümün her on beş yılını
Bir başka kültür, bir başka ülke yitirdi
Sona yaklaştım yaklaşalı
Acaba kalmadı artık
Acaba yaşam nerede güzeldir
Acaba karnım nerede doyar
Sormuyorum artık
Acabalar bitti
1 Haziran 2006

PAPATYA

NEDENSE BEN YOKUM

2006-05-24T14:34:00.000+03:00

Duydum bir köprü kurmuşsun
Adını da sevda köprüsü koymuşsun
Birlikte gezemediğim
O köprüden hangi sevdalıları,
Hangi mutluluklara taşıdın sen?..

Bir de şiir yazmışsın sevdalılar adına
Köprüyü bin bir renkli kuşlarla
Bin bir renkli çiçeklerle
Kelebeklerle, gökkuşağına kadar
Bir güzelliğe boğmuşsun...

Nedense bir ben yokum o köprüde
Köprüyü herkesle paylaşmışsın ama
Beni sırça saraya koymuş
Başını almış yalnızca,
Sevda köprüsüne koşmuşsun...

Ne desen yalan,
Ne söylesen yalan.
Mademki bana köprü kurdun
Al da geçir beni oradan!
23 Mayıs 2006

PAPATYA

DEĞİŞMEYEN SEN VE BEN

2006-05-17T11:01:00.000+03:00

Sanki her şey aynısı mazinin
Sanki uçanlar eski turnalar
Şu çiçekler bile maziden kalmışlar
Hayat denilen öyle bir çember işte
Dönüp dolaşıp aynı daireyi tamamlıyor

Seninle ben de öyle: Hasret diye,
Yalnızlık diye, tutku diye
Dönüp dolaşıp hep aynı sözlerle,
Aynı ırmakta dolaşıyoruz

Ara sıra değişen rüzgârın hızı,
Yağan yağmurun temposu
İnsanların mevsimleri sıralayışı
Kor güneşin ısıtıp soğutması

Değişmeyenler; ağlayıp sızlamalar
Günbegün içilen çaylar, acı kahveler
Soluk yüzlerdeki sahte tebessümler
Fısıldanan yeni ritimli eski şarkılar

Değişmeyen; sen ve ben
Değişmeyen senin hâlâ
Ruhum olarak kalbimde
Tik-tak diye atışın her nefesimde!
17 Mayıs 2006

PAPATYA

SAKIN AĞLAMA, ÜZÜLÜRÜM

2006-04-28T07:11:00.000+03:00

Sitem var sana bugün
Ağladığın, yakındığın için
Ben içindeyim senin
Elini koy kalbine
Benden başkasını görmeyeceksin...

Ellerin neden sıcak
Biliyorsun parmaklarımız kenetli
Nasıl sitem edersin
“Yalnızım sensiz” diye
Ben içinde yaşarken...

Sakın ağlama, üzülürüm
Kalbindeki beni görmedin diye!
27 Nisan 2006

PAPATYA

BANA ÇİÇEKLERİ, KUŞLARI ANLATMAZSAN

2006-04-25T08:49:00.000+03:00

Senin şiirinin kokusu başka
Senin dilinin kelimeleri bambaşka
Senin mısralarında beni yaşıyorum
Senin şiirlerinin mısraları
"Oku beni, bırakma!" diyor
Senin şiirini okuyunca
Sanki kalbimin içinde birisi
Uzun uzun adını çiziyor bir jiletle
Öylesine sızlanıyorum önce
Seni okuyup, seni andıkça
Ama sonra elimde olmadan
Ayıklıyorum deyişlerini
Bazen coşup benleşiyor
Sadece bana yazıyorsun
Bazen de şiirin
Bütün aşıklara kapılar açıyor...
Senin şiirin nisan yağmurunu getiren
Senin mısraların beni neşelendiren
Hani bana sormuştun ya bir keresinde
"Mutlu musun?" diye...
Bil ki senden gelen bir mısra da olsa
Bir dört hecelik söz de olsa
İşte o, beni mutlu eden!
Biraz yağmur ,biraz güneş
Biraz çiçek, biraz yaban kuşları
İşte bizim mutluluğumuzu getiren
Bizimkisi ayrılıktan, yalandan öte
Kıskançlığı tanımayan, güvenli
Sıkı mı sıkı bir bağlanış…
Ruhum ruhuna akmamışsa
Sabah günaydın diye
Güneşi sunmadıysan
Bana çiçekleri, kuşları anlatmazsan
Sanır mısın döner bu dünya?
"Sen geldin hayatıma tam kırk yıl sonra
Sana en çok ihtiyacım olduğu anda."
Demiştin, demiştin ya hiç sormadın
"Sen şimdiye kadar yaşıyor muydun?"
Senden seni taşıyan deyişler
Girmezse bu zamana
"Bu alemden bana ne?"
24 Nisan 2006

PAPATYA

İKİ SATIR

2006-04-25T08:42:00.000+03:00

Çok şey istemiyorum herhalde?
Sadece iki satır...
O da yazmayı sevdiğini bildiğim için,
Benimle paylaşmayı istediğini sandığım için.
Taze havayı bol bol doldur ciğerlerine,
Ama gene yorulacaksın,
Fakat belki de yorgunluğa ihtiyacın var.
Belki de uyumak düşünmeden,
Uzun bir uykuya girip,
Derin bir rahatlık hissetmek de var.
21 Nisan 2006

PAPATYA

GÜNAYDIN

2006-04-20T09:59:00.000+03:00

Bırak şu dağları da çık gel artık
Çık gel diyorum tünellerin içinden
Dumanların ardından güneş elinde
Sıcak bir gülümseme yüzünde
Ellerinde mehtabın tozu
Adem’in ilk ortaya çıkışı gibi...

Havva yok ortalarda
Herhalde elma ağacının ardında!

Ve şimdi bütün bulutlar dağıldı
Kimse yok ortalarda
Bu ikisinin en önemli anı
Buluştukları anın zirvesinde
Adem, Havva’sının sarhoşu
Dili tutulmuş gene
Alev alev yanmada

“N'olur durma, konuş!” diyor

Havva ve Adem el ele
Dolaşıyorlar Tanrı’nın bahçesinde
Birlikte!
18 Nisan 2006

PAPATYA

GÖK GÜRLEDİKÇE

2006-04-20T09:55:00.000+03:00

Burası da bir alem
Tanrı isyanda
Gök gürledikçe
Yüce sesini duymamak mümkün değil
Bu kadar hasret, bu kadar acı
Bu güzel dünyada
Perişan aşıkların arasında
Tanrı da isyan ediyor
Ara sıra döktürüyor, yağmur oluyor
Ara sıra rüzgâr olup haşinleşiyor
Kırk yıllık sevdalılar kavuşamayınca
Birden gürlüyor gökyüzü
"Yeter" dercesine şarkılarda
Tanrı yarattıklarına baktıkça
Gurur duyuyor
Gel gör ki Tanrı da
Yarattığı kulları öylesine seviyor ki
Bazen birdenbire insanlaşıyor...
14 Nisan 2006

PAPATYA

ANİDEN ÇIKACAĞIM KARŞINA

2006-04-20T09:51:00.000+03:00

Bir gün Konak’ta rastlayacaksın bana aniden
Tanımadan geçeceksin yanımdan
Arkadaşların olacak yanında
Seni adınla çağıracağım
Dönüp baktığında
"Tanışıyor muyuz?" diye soracaksın
Hiçbir şeye aldırmadan…

Ben geldim mi?
İzmir’in her tarafı şenlenecek
Lodos bile bir başka esecek Cumaovası’nda
Bil ki aniden çıkacağım karşına
Vazgeçtim öyle peronda bekleme rüyâlarından
Anlasana!
8 Nisan 2006

PAPATYA

BUGÜN

2006-04-12T09:00:00.000+03:00

Anıları yaşadım bu akşam senin sayende
Anılardı beni sana getiren, sana yazdıran
Anılardı ekrana tık diye vurduran
Ve okyanusun ardından,
Millerin kilometreye vurulamadığı
Uzak ve yeni bir ülkeden “Merhaba!” dedirten...

Biliyorum için kan ağlıyor
“Hatırlamıyorum.”u
Her deyişimde, ne önemi var?..
Dün dün idi, yarın ne olacağı belli değil
Ama bugün, bugün bir hediye...
Bir kere olsun bugünü yaşa
Coşa-taşa bugünü yaşa...

Ellerimde çiçekler, dilinde öyküler
Anıları boş ver, gel otur yanıma
Anlat güneşi, ayı ve gülleri
Yağmurla coş, güneşe şiir oku
Dolunayı anlat bana, baharı
Sönmeyen gülleri, has bahçe güllerini
Çiz bana bir bir... şair dilinle!

Gülelim söyleştikçe, konuşalım
Bütün gün, bütün gece… gün batsın,
Ay doğsun! Ta ki yorgunluktan susasıya
Doyur beni şiirlerinle! Yaşat bugünü
Senden hesap isteyen yok dün için
İstemem söz verme yarın için
Bugün bugündür, yaşat beni bugün...
12 Nisan 2006

PAPATYA

YAŞAM SENİN ŞARTLARINDA

2006-04-05T14:01:00.003+03:00

Tarih hep bir tekrardır derler ya?
Bence çok doğru, nedeni belli!
Şimdi gene senin şartlarında yaşam,
Tamı tamına tam kırk yıl öncesi gibi.
Şimdi “sensiz olmuyor” diyorsun,
Ellerim elerinde iken silkeleyen sendin!
Korkunç bir uyanıştı o,
Gece yarısı bir kabustan uyanırcasına...
Düşündün mü hiç kararsızlığının,
Benim gururumu ne kadar vurduğunu?
Hiç hissettin mi ayrılık fikrini dillendirirken,
N'oluruz biz diye?..
Hürsün diyorum dilediğin kadar,
Koşullar senin yaşantında...
Koşullar bana mahsus değil.
Ama kararını ver artık
Yolun sonuna çok yakınız şimdi.
4 Nisan 2006

PAPATYA

SİTEME HAKKIN YOK SENİN

2006-04-05T13:44:00.000+03:00

Ellerimi bırakmak isteyen sendin
Benden sana hürriyetini vermemi arzulayan da sendin
Sen, benden çok arzuladın arkadaşlarınla olmayı
Fikir senindi arada bir merhaba demek
Şöyle bir zaman dedin ya
Korktum belki üç ay, belki altı aydan fazla
Zaman istersin diye
Ve bir yedi günü şartladım sana çabucak
Siteme hakkın yok senin...
Senin arzunu yerine getirdim ancak.
4 Nisan 2006

PAPATYA

GARİP BU DÜNYA

2006-04-02T07:23:00.001+03:00

Garip bu dünya, çok garip.
Bir yanda sel baskınları,
Öte yanda ağaçlar çiçekte...
Herkes bir curcuna içinde!

Ben gene ayrı hikâye
Ofisten çıkınca,
Önüme gelen ilk konfeksiyoncudan,
Papatyalı giysiyi alır almaz
Ekrana koşuyorum.
Bir elimde tutuyorum seni,
Gözlerimde internet,
Seni geziyorum seni.

Ekranda yoksun,
Güneş doğmuş bizim buraya.
Sen inattasın, yoksa naz mı yapıyorsun?
Takmıyorum o kadar,
Günüm dolu benim de...

Keriman teyzem arıyor:
“Hani kızım doktora gidecektik?”
“Yok gelecek perşembe idi.” diyorum
Nerde benim aklım bilmiyorum?

Değişen saatler değil sadece
İnsanlar, kentler de öyle.
Arabamı daha park etmedim,
Hemen itiraz başlıyor:
“Neden telefon etmedin?”
Daha anahtarımı atmadım,
Kösedeki küçük sehpaya…
“Otur, ızgara geliyor!”
Bir generalin sesi emrediyor.

Kaçmak geliyor içimden
Ama nerde? İmkân yok...
Oturup verandada
Seni anıp, baharı kokluyorum;
Aksam yemeği yerken!
31 Mart 2006

PAPATYA

HAİN SONBAHAR KÖŞEDE DİYE

2006-03-28T01:15:00.001+03:00

Seni bu sabah soluksuz okudum,
Rimellerimi yeni sürmüştüm,
Gözlerim damla damla idi,
Bocuk boncuk aktı gözyaşım;
Anladım, artık rimel yasak bana.

Gözlerimin altı kapkara,
Bugünlerde de hep yaşlı.
İçime sıcak bir şey sızıyor,
Düğüm var sanki boğazımda;
Şiirinin her mısrası o düğüme takılı.

Bunlar benim duygularım,
Bunlar benim sözlerim diyerek,
Seni tekrarlıyorum, üçüncü kezdir.
Gözyaşı sevince dönüyor,
Biliyorum aynı anda, aynı duygularda
Sadece değişik kentlerde, aynı acılarda
Birbirimizi çizgilerde aramadayız.

Günaydın diyememişsek gün başlamıyor,
Sana yazmamışsam kalbim atmıyor.
Sokağımdaki ağacın çiçekleri,
Bahçemdeki minik sincap bile
Bana kafa tutuyor...

Altın zamanları beklemek zor,
Gökkuşağı her yağmurdan sonra çıkmıyor...
Mevsimler ansızın bitiyor!
Korkuyorum bahara girmeden
Yaz ve kışı hatırlatan
Hain sonbahar köşede diye!

Vesvesem, mutluluğum, kıskançlığım
Senden geliyor, senden...
Turnalar gibi uçmak, deliler gibi haykırmak
Geçiyor içimden.
Ve seni bir daha okuyorum,
Ama sen yazmadın o mısraları,
Bendim onları kulağına fısıldayan...

Nedense kıskanıyorum uyuduğun zamanı
Sen kalkınca bana geliyor diye
Tabiatın kanunu bu olsa gerek
Ayrı, çok ayrı kentlere
Uçan turnaları kıskanıyorum,
Gökyüzüne kafa tutuyorum.
Gökkuşağını vermedi diye!

Aklım hep sende, seninle
Sanki zaman duruyor;
Senden bir şiir gelmeyince.
27 Mart 2006

PAPATYA

GEL OTUR YANIMA

2006-03-24T07:47:00.000+02:00

Bendeki geceden sendeki sabaha
Neydi o sohbet dün gece?
Ne hayâller kuruldu gelecekte?
Ne planlardı onlar şarkı sesiyle?
Kâh durdun, kâh sustun
Ama en güzeli eğilip eğilip;
Kulağıma şiirler fısıldadın.
Sonra uzanıp kollarını belime doladın,
Biz artık kenetlenmişiz...
Birimizin penceresinde,
Saatini şaşırtmış kuşlar,
Cik cik öterken
Ötekisinde gün ağardı, ağaracak!

Sonra benim uyku saatim,
Senin de kahvaltı zilin çaldı
Böylece sert bir uyanış oldu,
Hani derler ya uyan, gülleri kokla,
İşte hakikat öyle acıydı.
Burun deliklerim soludukça,
Seni benden ayıran kahvaltıyı kokladı.

Gel otur yanıma;
Biraz ekmek, biraz peynir,
Beş de zeytin var işte.
Çayın demi yokmuş,
Ne önemi var?
Şunun şurası karın doyurmak işte…
Durma öyle fısılda gene ne fısıldayacaksan
Bu fırsat bir daha geçmez ele!
24 Mart 2006

PAPATYA

ÇARŞAMBA SANA EN BÜYÜK HEDİYEM

2006-03-24T07:02:00.000+02:00

Günlerden Çarşamba, aylardan Mart
Yazmasam da olur, gücenmezsin ya!..
Ama günlerden senin uğurlu Çarşamba’n
Hem de nasıl çekersin içini, yazmasam?

Bu sözü seneler öncesi vermişim sana,
Senin uğurlu bildiğin bir çarşamba gününde.
Gene ilk buseyi bir Çarşamba tatmışız öylece,
Çarşamba’ları buluşmuş, görüşmüşüz nedense...
Şimdi seni nasıl bensiz bırakabilirim,
Senin en uğurlu günün, Çarşamba gününde?

Önce de söylemiştim, şimdi de en büyük dileğim;
Haftanın her gününün Çarşamba olması.
Öyle ki seni görmeli, seni koklamalıyım;
Saatler birbiri peşinden koştuğunda,
Bulutlar sürü sürü geçtiginde,
Başımı kaldırıp yarın Çarşamba diye
İçin için gülümsemeliyim...
Var mısın yarinki Çarşamba’ya
Ve yarınların getireceği her Çarşamba’ya?..

İçim kıpır kıpır, gözlerim kırışık gülücükten…
Her sabah Çarşamba, senin “Günaydın”ın,
Her gün Çarşamba doyamadığım şiirlerin,
Yaz diyorum sana, yaz durmadan;
Nasılsa haftanın yedi günü bizim Çarşamba...

Öyle bir aydınlık, sıcak Çarşamba’da istiyorum,
Seni Başkent’te otogarda karşılamayı.
Hayâllerim bitmiyor ki çocuklar gibi...
Başkent’in sokaklarında yaşayacağımız
Sonsuz, zevkli, neşeli Çarşamba’ları.

Şimdi Çarşamba’nın tam içindeyiz,
Gözlerin ve ellerin kilitlenmiş bedenime.
Bir ateş basıyor içime, sen de öyle
Eriyip gidiyoruz öylece Çarşamba ateşinde…
22 Mart 2006

PAPATYA

DOLUNAY ÇOK KÜÇÜKTÜ BU GECE

2006-03-15T22:18:00.001+02:00

Dolunay çok küçüktü bu gece sığamadım içine
Atladım aydan senin pencerene, gene aralık perden.
Yavaşça süzüldüm sana doğru gene ekrandasın,
Kıskanmamak mümkün değil hâlâ meleğini arıyorsun.

Şimdi seninle aynı mekandayız, nefesim hızlanıyor
Kalbim bir büyüme yarışında, fırladı fırlayacak...
Burun deliklerime, belleğime kokun öylesine sinmiş,
Hâlâ ekranda onunlasın, ona yazıyorsun.

Yer yok bana ne dolunayda, ne senin mekânda
Ben öylesine büyümüşüm ki sevgiden sığmam
O küçük dolunaya, öylesine sevilmişim ki kalbim
Bahçedeki kırmızı kuştan daha hafifçesine.

Ürkek ürkek dokunuyorum sana
Başını bana çevirdiğinde yüzün inançsız,
Ellerini tutunca başlıyorsun ağlamaya, sevinçten…
Sonra hepsini unutuyoruz ekranı, dolunayı;
Biz yan yana olunca, alemde ne var önemli olan?
15 Mart 2006

PAPATYA

ÜMİT KUŞAĞI

2006-03-15T13:05:00.000+02:00

Bu ümit denen kuşak ne kadar uzun böyle?
Kaç mil, kaç kilometre? Bir ucu sende, bir ucu bende.
Saat geçmiyor gün içerisinde;
Tutup senin beni çekmediğin, yüreğimi beslemediğin...

Bu ümit denen kuşak, ipekten dokunmuş, yumuşacık.
Ama güçlü mu güçlü...
Sen o yandan, ben bu yandan
Çekiyor, çekiştiriyoruz da;
Kopmuyor nedense?
Okyanusun iki yanında kalmışız.
Ben kararınca,
Sen çekiyorsun ümit denen kuşağı.
Selamın ulaşınca bana;
Coşuyorum.
Gün oluyor, sen yitiksin...
Ben bu uzun okyanus kilometrelerine rağmen,
Şöyle bir sallıyorum o ümit kuşağını.
İşte böyle böyle avunup gidiyoruz ikimiz;
Kanaatkâr insanlarız biz.
15 Mart 2006

PAPATYA

NERDESİN?

2006-03-09T21:18:00.000+02:00

Selam sabah istemiyorum artık
Günaydın, tünaydın da yetmez oldu.
Neredeysen çık gel, güldür yüzümü
Günlerle bir geceler de uzadı.

Başımı her kaldırışımda gökyüzüne,
Kanada’nın yaban ördekleri,
Nasıl da bilmişler sıraya girmeyi?
Uçuyorlar dizi dizi bir hışımla
Sana doğru geldikleri besbelli...

İki damla yaş süzülüveriyor usulca
Uykusuzluktan altı çökmüş gözlerime.
Nasıl çocuklar vardır terk edilmiş,
Öylesine yoksul, öylesine öksüz;
Ne farkım var onlardan şu anda?

Artık "Senede bir gün de
Elbet bir gün kavuşacağız da..."
Yaralı gönlümü avutmuyor;
Uzattığım ellerim hep boşta.

Hasret bir kasvet...
Mahallemin üstünü,
Penceremin önünü,
Gri dantele döndürmüş.
Hasret ağırlaştıkça,
Dilimi dönmez,
Gözümü görmez,
Bir hale koydu...
Başım kalkmaz oldu.

Selam sabah istemiyorum artık...
Başımı her kaldırışımda gökyüzüne,
İki damla yaş süzülüveriyor usulca,
Uykusuzluktan altı çökmüş gözlerime;
Uzattığım ellerim hep boşta.
9 Mart 2006

PAPATYA

KENDİMİ TANIMIYORUM

2006-03-07T20:00:00.000+02:00

Bana beni çizmeye kalkıyorsun,
Başarılısın, kaleminde hüner çok!
Ama aç artık gözlerini, aç ta gör,
Yeni, yabancı, yepyeni beni!

Bana ne oldu bilemiyorum?
Ben kendimi tanıyamıyorum.
Bu hayalleri kuran,
Bu şiirleri yazan,
Bu, ben olamam.

Ben bu kadar mı değiştim?
Ne bir plan, ne bir düzen kaldı.
Okuldan mantosuz eve gelmişim soğukta.
Arabada kendimi kilitlemişim geçenlerde;
Yoksulluk başka işte.

Gerçekler hep acı,
Gökkuşağı'na takılıp güneşli plajlarda şimdi
Altın kumların arasında güneşle ısınıyorum.
En güzeli başımı her dönüşümde
Sen de beni görüyorum.
7 Mart 2006

PAPATYA

GEL, VERDİĞİN SÖZÜ TUT

2006-03-05T22:30:00.000+02:00

Yalan senin günaydınların,
Yalan diyorum işte.
Nasıl bana söz verdin?
Nasıl süzüldün yanımda?
Ben gözlerimi kapatasıya...

Nasıl bana söz verdin?
"Sen gözlerini açtığında.
Ben orada yanındayım!”
Nasıl bana söz verdin?

Derin uykudan sonra,
Sevinçle açtığım gözler,
Seni aradı, seni sordu...
Gözlerime cevap olan;
Koca bir mor dağdı!

Aşılması zor, dimdik
Ümitsiz mor dağın ardında;
Güneş yok, ay yok, geçit yok...
Nasıl bana söz verdin?

Bırak saklanmayı,
Geçitsiz mor dağın ardında.
Gel, verdiğin sözü tut:
“Benimle, burada ol!”
5 Mart 2006

PAPATYA

KARA PERŞEMBE

2006-03-05T16:22:00.000+02:00

Günlerden ne gün ise
Ne adı, ne tadı var.
Gün dediğinin güneşi,
Gecesi, ayı olur.

Bugün Perşembe günü olmalıydı
Ama olamadı, şafak ağarmadı.
Bu nedenle güneş doğmadı,
Bir kuş sesi de duymadım.
Ne yağmur, ne gökkuşağı...

Daha bu Çarşamba; "Sen her şeye değersin!”
Derken güneş çıkmadı bugün.
Gökyüzü kapkaraydı,
Yağmur da yağmadı,
Bereketsiz bir Çarşamba’ydı.
Ben artık bütün haftaları,
Perşembesiz istiyorum.
Hain Perşembelere yer yok benim takvimde.

Dün, ben uyanırken başucumdaydın
Sıcak “günaydın” öpücüğünle.
Bugün ne olduysa oldu,
Bugün kara Perşembe.
Kim bulmuş bu günlük isimleri?
Gitsin Perşembe,
Ben Çarşamba’yı istiyorum...
Gerekirse arkası arkasına, üst üste!
2 Mart 2006

PAPATYA

SEN OLDUĞUN İÇİN ÜŞÜMÜYORUM

2006-02-23T23:42:00.000+02:00

Kar vardı bugün Washington'da
Yerler bembeyaz, gökyüzü griydi.
İnsanlar, arabalar telaş içinde
Bir oraya bir buraya gitmekteydiler...

Bir ayaz, buz tutan yollarda,
Titriyordu "Günaydın!" diyen dudaklar.
Hava soğuktu, güneş yoktu,
Yaban ördekleri bile uçmuyordu.
Geçen hafta başını gösteren laleler,
Karın altında bir bir yok olmuştu.

Şallar, şapkalar ve eldivenler
Kalın hırkalar, süveterler ve mantolar.
Buna rağmen üşüyen insanlar;
Soğuk Washington sokaklarında.

Ben aralarında gülümseyerek,
Ceketsiz giden, şalsız, mantosuz...
Gözlerinde cıvıl cıvıl ateşle
Soğuğa ve kara meydan okudum.

Mutluluk insanı ısıtan
Güneş değil, sevildiğini bilmek...
Ve alabildiğince derinlerde
Kendini onunla hissetmek.

Bana göre gökyüzü masmavi...
Mevsim sanki ilkbahar.
Nedense kimse duymuyor kuşları
İçim sımsıcak seninle,
Ne ayaklarım, ne ellerim donmuş...
Sıcak diyorum, güneş diyorum
Çünkü sana seninle geliyorum.
22 Şubat 2006

PAPATYA

ÇALINMIS AŞKIM, ÇALINMIS YAŞANTIM

2006-02-21T23:11:00.000+02:00

Nasıl anlattın bana bizim çocukluk hikâyemizi?
Nasıl anlattın bana beni bırakıp koyuverişini?
Sanki teşekkür bekledin benden...
Beni zorla kollarından ayırıp ötelere gönderdiğinde,
Ben her şeyimle kendimi sana bırakmışken,
Nasıl iteledin beni sen?..

Her geçen gün ortaya çıkan güneş ışığının kamçısıyla
Her önüme gelene şüpheyle baktım ben ömür boyu.
Kim dediyse de o iki büyülü sözü
Beynim; "Aldırma o da gider, o da iteler." diyordu.
Seneler uçtu, zaman kaydı
Sağda, solda insanlar vardı.
Zamanla isimler ve insanlar değişti;
Ama senaryo hep aynıydı.

Ben nedense o iki büyülü sözü söyleyemedim kimseye…
Nedense aşkım çalınalı çok olmuştu.
Bir yaşantı kurdum diğer insanlara bakarak,
Bir yuva kurdum, bir anne oldum: Gerdim kanatlarımı,
Bebeğimin üstüne.
Ben en iyi oyuncuydum bu yeni senaryonun içinde.

Bir varmış, bir yokmuş derken
Bebek büyüdü sağdaki soldaki diğerleri gibi,
Hayat kayıyor, bebekler büyüyordu...
Bu büyük aşkım da ötede bir şehirde
Kendini yaşantısına hazırlıyordu.
Sonunda anladım;
Çalınmış yaşantım, çalınmış aşkım.

Seneler sonrası sobe der gibi rahatça,
Bana aşkı anlatıyorsun, bana aşktan bahsediyorsun.
Oysa senin senaryon da belli;
Senin sağında, solunda olanlar kaldı seninle belli.
Yüzün kızarmıyor bile bana yaşantımın başını hatırlatırken…
Değişik oyuncular var ikimizin kadrosunda
Çalınmış yaşantım, çalınmış aşkım.

İstesem büyük hakimlerin karşısına çıkarırdım seni,
İstesem bir bir anlatırdım bildiğim beş dilden,
İstesem seni ömür boyu mahkum ederdim,
Seni kendi yazdığın, oynadığın senaryoya...
Ben mi gittim?.. Sen mi iteledin?
Hatırladığım tek gerçek;
Çalınmış yaşantım, çalınmış aşkım.
Bir daha dönmez geriye.
20 Şubat 2006

PAPATYA

http://goktenucelmadustu.blogspot.com/

BİR BÜTÜNÜZ BİZ

2006-02-21T22:59:00.000+02:00

Bir ses yetiyor bazen, bir ses
Bir hatır sorma,
Bir gülücük...

Kırk yıllık dost gibiyiz, kırk yıllık
Sanki beraber düşündük, beraber yazdık
Senelerdir.
Hani yollar ayrılınca kalpler,
Diller ayrılır derler?
Oysa aynı düşüncelere sahip
Aynı hislere tutkun
Bir bütünüz biz.

Bir aşinalık var her yazdığında,
Her söylediğinde.
Sanki değişen hiçbir şey yok,
Eski tas, eski hamam...

Ayrı dünyalarda yaşamadık mı,
Kırk yıl?

Bu aşinalık nerden?
14 Ocak 2006

PAPATYA

ADI: HAYAT

2006-02-21T22:47:00.000+02:00

Üzülmedim, üzülemezdim.
Hâlâ bir bilmeceyle uğraşıyorum.
Çözemedim gitti!
Bir düzenim var benim, senin de var ya?
Hani herkesin vardır,
Öyle bir düzen işte...
O düzenin içinde zaman yok üzülmek için,
O düzenin içinde sevdiklerimiz var,
Çocuklarımız var.
Kimilerinin torunları,
Kimilerinin çocuklarıyla kurdukları,
Hayâlleri var...
Bu düzen çok katı
Adı: Hayat...
Haşin, hissiz eski bir diktatör,
Kurallarına uymayanların cezası ağır.

Bu kurallar bana da zaman vermiyor:
Duyup, düşünecek
Hissedecek, okuyacak kadar.
Hayatımın her dakikası şartlı,
"Bir vaktim olsa da şu filmi
Başından sonuna kadar
Bir görebilsem" diyorum,
Film hep parçalar halinde.
Başını veya sonunu hiç hatırlamıyorum,
Ama bir türlü
Sahneleri de birbirine ekleyemiyorum.
Rüzgâr esiyor, yağmur yağıyor
Şair şiirler yazıyor.

Ben hâlâ zaman istiyorum;
Bu filmi baştan başa görmek için...
Bu film "Beş senemi almış" diyorum.
Diyorum da "Gördüm mü, görmedim mi?"
Tam kestiremiyorum.

Yoksa bir hayâl miydi hepsi?
Gözü açık rüyâ görenler için;
Bilemiyorum.

Adımı da hatırlamıyorum.
4 Ocak 2006

PAPATYA

BENİ KAHVALTIYA DAVET ETTİN

2006-02-18T11:18:00.000+02:00

Zeytinin de tadı yok, buruk çayın da
Kahvaltı sinmiyor içime
Bu bin bir çeşit koşullar içinde
Bir "simit" olsa elimde
Hem yesem, hem yürüsem
En güzeli; sen okusan, ben dinlesem
Ben söylesem, sen yazsan
Ne zevkle kalkardık bu kahvaltı sofrasından
Senelerce yememiş bir insanın doyuntusuyla
İç içe eriyen gözlerimizin ışıntısıyla
Ver elini sokaklar!

Hiç yorulmuyoruz
Ahmak ıslatan yağmuru başlamış
İslim islim; ıslanmışız ikimizde
Ben titreyince ceketini uzatıp
Omuzlarımı kapatıyorsun
Aynı gençken gördüğümüz filmlerdeki gibi
Sonra şiirine devam ediyorsun
Kaldığımız yerden
Sen okuyorsun, ben karşılıyorum
Benim satırımı sen bitirirken
Senin kalbindekini ben sözleştiriyorum.

Tanrı'm, bu ne zevk öyle!

Fakat yağmur hızlanıyor
Haşin bir rüzgâr şiddetini arttırıyor
Ağaçlar sarsılırken, yağmur sağanaklaşıyor
Artık sırılsıklamız ikimizde
Aynı kuşlar gibi bir sığanak arıyoruz kendimize
Gel gelelim yolun, sonu görülmeyen bir yolun
Tam ortasındayız
Ne bir ev, ne bir ağaç görünürlerde.

Böyle üşümüş, titrerken
Birden gözlerimi açıyorum
Gecenin ikisi, karanlık
Ellerimle yüzümü okşuyorum
Garip! Üşümüyorum, ıslak da değilim
Meğerse bir rüyâdaymışım.

Karanlığın içindeki korkunç yalnızlık hissi
Ürpertiyor beni yeniden
Kapatıyorum gözlerimi zorla
Tekrar dönmek istiyorum rüyâma.

Mümkün mü? Nerde!
Böyle yalnız, istediği olmayan bir çocuk gibi
Çırpınıyorum, "Ben rüyâmı istiyorum"
Ellerimle gözlerimi kapatıyorum
Olmuyor
Ne rüyam, ne şiirlerin, ne de biz…

Senin olsun kahvaltı!
Ben rüyâmı istiyorum.
Ocak, 25 2006

PAPATYA

ÇILGIN GÖNLÜNE SÖZ GEÇER Mİ?

2006-02-18T08:39:00.000+02:00

Gecenin on ikisi: Sende sabahın yedisi
Gel ortada buluşalım şimdi...
İki VIENA kahvesi içelim
Avrupa'da seninle baş başa
Ne zevkli olurdu değil mi?
Olmazsa
Paris'te bir sokak kahvecisine girelim
Nasıl Fransa'nın gevreği, "crossant"ı beğendin mi?
Sensiz ne kahvenin, ne sabahın
Ne de Avrupa'nın zevki var.

Biliyorum halin yok kalkmaya,
İznin de yok ama gönlüne...
O çılgın gönlüne söz geçer mi?
Çın çın kulağımda sesin
"Sesini duymak istedim!"
Deyişin...

Şimdi yanındayım,
Sen kokuyorum.
Tanımadığım yüzünü,
Hatırlamadığım gözünü,
Çok ama çook iyi tanıdığım sesini
Hece hece şiirlerinde izliyorum...
Doyamıyorum seni dinlemeye
Nefes almayı unutmuşum!
Beraberliğimiz apaydınlık,
Yaratmış olduğumuz yerde.

Sevinç damla damla
Akıyor gözlerimden:
"Üzülme canım!" diyorsun, "Buradasın, benimle!"
Soruyor büzülmüş dudağım;
"Ne kadar zaman?" ağlantısıyla...

Gel, tut iki yanağımı
İzin ver hıçkıra hıçkıra ağlayayım.
Birazdan gözlerim açılacak,
Karanlık gecenin;
Çıplak bedeni ortaya çıkacak...

Sen, sen, sen
Sen yok musun, sen?
İlki olmakla birbirimizin hatırasında,
Koşuyoruz şimdi de birbirimizin
Sonuncusu olma çabasında!
17 Şubat 2006

PAPATYA

SEN KİME EMANETSİN?

2006-02-18T08:36:00.001+02:00

Geçmiş olsun! Geçmiş olsun!
Ağrısız, acısız rahat günler gelsin!
Her doğan güneşle
Her batan ayla
Sıhhat, şifa ve yaşama zevk gelsin!

Dön arkanı, yum gözlerini! Dinlen biraz!
Ben senin için el pençe nöbetteyken
Sıcak bir örtüyle usulca seni örterken
Kapa gözlerini uyu, sımsıcak…

Sen beni düşlerken,
Usulca ayrıldım yanından.
Döndüm geldim kendi dünyama,
Ve gördüm ki yapayalnızım...

Bu rüyâ değil, bu bir kabus!
"Dur, seni kime bıraktım?"
"Sen kime emanetsin?" derken
Ümit kalmadı içimde.
Söz verme tutamayacağın şeyler için,
Kandırma beni güzel şiirlerle
Günahıma girme, kalbime, beynime yazık...

Kuşlar, ötüşemeyen kuşlar
Kaldırın şu perdeyi gözümün önünden.
Gün gelmiş işte "Elveda her şeye, elveda güzel günlere"
Çaresizlik; alnımdan akan terin rengini
Güneşten yanmış yapraklara döndürmüş, simsiyah!
İsyan, buhran, kabul edemeyişler...
Ama doğrusu bu;
Sen benimle değilsin işte!..
16 Şubat 2006

PAPATYA

BEN SENİ HAK ETMEDİM Mİ?

2006-02-18T08:31:00.001+02:00

Dün aradım seni sesin çok uzaktaydı,
Duyamadım, doyamadım, kahırdan uyuyamadım.
Daha önce de aradım seni
Söylediğinden korktuğum için
"Ölsem de gam yemem" dediğin için...

Seni bunca zamandır bilmezken
Seni bunca zamandır hatırlamazken
Şimdi sanıyor musun kolay sensiz olmak?
Sana o hakkı kim verdi?
Sana ölüme yazmana kim izin verdi?

Seni artık topraktan bile kıskanır oldum
Seni içinde yaşadığın havadan.
İçtiğin sudan kıskanır oldum...
Çünkü seni yıllar sonra seni,
Tekrar buldum bir mucize gibi...

Bilemiyorum nasıl yaşadım son gençlik yıllarımı?
Ama simdi,
Şimdi benim hakkımsın.
Şimdi benimsin ve ölümden konuşmana izin yok...
15 Şubat 2006

PAPATYA

TOPRAĞIN ALTINDA

2006-02-18T08:20:00.002+02:00

Sesler duyuyorum
Ayak sesleri gelip gidiyor...
Açmak istiyorum gözlerimi, açamıyorum
Ellerim birbirine kenetlenmiş fakat buz gibi...

Sesler yükseliyor:
"Hayat doluydu!"
"İnsan sevecendi."
"Şiirler yazar, şarkılara doymazdı..."
"Kim?" diye soruyorum,
Cevap yok...

Anlıyorum,
Bahsettikleri benim?
İnanamıyorum, demek toprağın altındayım?
Demek beni kül edip okyanusa atmamışlar?
Sadece
Soğuk toprağın altına yalnızca gömüp geçmişler beni.

Ne bir kitap, ne bir ışık...
Öylece bırakıp gitmişler!
Ağlıyorum, yaş gelmiyor gözlerimden...
Artık kemiklerim de ağrımıyor
Öylece geçmişimi düşünüyorum.

"Ne için çırpındım?"
"Neler için koştum?"
"Şu ulaştığım sona bak?" diyorum.
Diyorum da "Acaba o da geldi mi?"
Sorusu bile içimi ürpertmiyor...
"Şimdi" diyorum "belki tıklayıp duruyordur ekrana..."

Bilemez ki bağlantı yok bu yana!
Şimdiye kadar kimden bir e-posta geldi?
Kimden bir ses, kimden bir şiir
Bu taraftan?..

En acısı buymuş meğer:
"Merhaba" deyince duyulmadığını bilmek!
21 Ocak 2006

PAPATYA

O'NA

2006-02-18T08:14:00.001+02:00

Ben razıyım hapis kalmaya gönlünde
Yanı başında biri var sana mecbur.
Sana en çok ihtiyacı olan,
Senin hayatını paylaşan,
Seni doyuran, neşelendiren
Saçlarını okşayan!

Sen, sen olasın
Bilesin onun değerini.
Tut ellerini, ümit ver ona
Biz doğmamıştık ki yaşayalım.
Ama odur seni yaşatan,
Sana can veren, senin için üzülen
Sen hastalanınca.

Şimdi hep onunla,
Hep ona, hep onun için.
Ağlamak yok! Bütün gücünü topla,
Gülerek bak gözlerine.
Umut ver, omuz ver
Destek ol
Bunca yıllık seninle
Didişen yol arkadaşına...

Ağlasan da gözyaşlarını sakla,
O görmesin.
Ellerini hep tut;
Adını tekrar tekrar söyle.
Ona güvenç, ona inanç
Umut aşıla.

Bazen sevgi,
Kutsalsa her ilaçtan üstündür.
Bazen umulmaz sevgi
İnsanı yaşatır, ağacı yeşertir.
Şimdi senin sıran;
Söyle şimdiye kadar ona
Söyleyemediğin güzel ne varsa!
16 Ocak 2006

PAPATYA

SEN YOK MUSUN, SEN?

2006-02-18T08:10:00.000+02:00

Sensiz
Seninle
Seni anlatmak,
Seni yaşamak, seni düşünmek!

Ben deli miyim, ne?

Bana yazma gücünü veren,
Yaşamaya heveslendiren.
Şiir okutan, yazdıran, söyleten;
Beni çiçekten çiçeğe benzeten.
"Üstüne gül koklamam!"
Diye yemin eden...

Sen yok musun, sen?

Seni cezalandırmak istiyorum...
Değil mi ki beni bir kere terk ettin?
Bir daha, bir daha yapabilirsin.
Ben sana, nasıl ümit verebilirim?
Geleceğimiz için...

Ben deli miyim, ne?
16 Ocak 2006

PAPATYA

BENDEN BANA SENİNLE, SANA SENİN İÇİN BAŞBAŞA

2006-02-18T08:03:00.001+02:00

" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5444116845756687474" />

Zevklerin en güzeli,
Hazların en yücesi,
Yaşantının seninle olan dakikaları.

Güzel şey aranıp aranıp hissedilmek...
Şefkat derken tam böylesini,
Hayâl etmişim meğer!
Şimdi titriyorum;
"Ya bu mutluluğu yitirirsem?" diye.

Önceden tanımıyordum,
Zor değildi "Hayır!" demek.
Ama şimdi, şimdi
Bilemiyorum.

Bir gururum var benim,
Belleğimde en kötü anılar;
Sırtını dönmen ve arkana bakmadan
Gidişin...

Hep öç almayı düşünmüştüm,
Hep bu anı beklemiştim.
Kalbim ve beynim,
Bitmez bir savaş içinde şimdi.

Bu, ne mutluluk Tanrı'm?
Hep böyle, hep böyle kalsa...
Elimizde değil mi sanki?

Gel kır beni, küçümse,
Gücendir.
Yapmadığını bırakma ki
Beynim gene bu savaşı kazansın.
Kalbim kırk yıl önceki gibi
Kanamasın!
16 Ocak 2006, Pazartesi.

PAPATYA

SENEDE HER GÜN

2006-01-14T19:52:00.001+02:00

Söz ve yazı, hünerin kalıbı. Gerekli olan yerde, bu ikisinden birini mutlaka kullanırız. Yok kullanmazsak, suspus olan bir dünyada birbirine benzeyen varlıklara döneriz. Ben öyle varlıkların arasında yer almayı istemem. Söz ve yazıdan kullandığımız herhangi birisi, karşımızdakine bizi anlatır. Söze ya da yazıya çekidüzen verirsek, "edebiyat" denilen şeye yaklaşırız. Demek ki edebiyat, söz ve yazıdan doğan bir hünerdir. Bu hüner, birçoklarımızın rüyâlarını süslemez mi? Gönül coşkularımızın, sızılarımızın, gülücüklerimizin, örnek alışlarımızın nedeni biraz da edebiyat değil midir? Genç edebiyatçılar mı? İnşallah uçmazlar; ayakları yere bastıkça harikalar yaratıyorlar. Gelin, bunları birlikte paylaşalım. Bu sitede yer almak isteyenler de beklemeden bizi arasınlar. Çoğaldıkça gelişelim, büyüyelim.

Oyhan Hasan Bıldırki