Dün aradım seni sesin çok uzaktaydı,
Duyamadım, doyamadım, kahırdan uyuyamadım.
Daha önce de aradım seni
Söylediğinden korktuğum için
"Ölsem de gam yemem" dediğin için...
Seni bunca zamandır bilmezken
Seni bunca zamandır hatırlamazken
Şimdi sanıyor musun kolay sensiz olmak?
Sana o hakkı kim verdi?
Sana ölüme yazmana kim izin verdi?
Seni artık topraktan bile kıskanır oldum
Seni içinde yaşadığın havadan.
İçtiğin sudan kıskanır oldum...
Çünkü seni yıllar sonra seni,
Tekrar buldum bir mucize gibi...
Bilemiyorum nasıl yaşadım son gençlik yıllarımı?
Ama simdi,
Şimdi benim hakkımsın.
Şimdi benimsin ve ölümden konuşmana izin yok...
15 Şubat 2006
PAPATYA
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder